- 22 febuari 2010 - Israël - Celibaat - Olympics - Hoevinudie?
Israël
Ik heb er een prachtige reis naar 'het heilige land' opzitten. Dat prachtige kwam door allerlei factoren: het was daar heerlijk weer: doorbrekende lente met de natuur al in geuren en kleuren, een uiterst deskundige reisleider, ds.-dr. Piet van Midden himself die de beste Nederlandse expert is op het gebied van 'bijbel en bijbels grondgebied', een hartelijk en zorgzaam gezelschap van ongeveer dertig aanstaande reisleiders, uitstekende gids die van alles wist, prima programma, bus, hotels en maaltijden en, last but not least, een meereizende zus die van alles genoot en haar oude(re) broer 'opving'. De behoefte aan een elfstedentocht is geheel verdwenen.
Celibaat
In serieuze tijdschriften lees ik dat het zich vergrijpen aan jongeren door priesters niets met 'het celibaat' te maken zou hebben. Elke keer wordt er in zulke berichten geen onderscheid gemaakt tussen de verplichting tot celibaat bij priesters en de waarde van celibaat op zich. Dat mensen die priester willen en kunnen zijn verplicht buiten een -ook sexuele- relatie moeten blijven, is iets heel anders dan een zelfgekozen vrijwillig celibaat waar je heel gelukkig in kunt zijn. Dat zeggen we nu al minstens een halve eeuw maar niemand van de kerkelijke overheid schijnt dat serieus te nemen. De schandalen bij de Duitse Jezuïeten hadden voor een groot deel voorkomen kunnen worden als er een ontkoppeling was doorgezet door het Tweede Vaticaans Concilie. Nu blijft het alleen- leven van priesters vaak iets ongeëmancipeerds, omdat ze eigenlijk iets anders zouden willen.
Vancouver
Wat een Nederlands succes op de Olympics! En de hele buit is op dit moment nog niet eens binnen! Ik heb het er niet voor over om 's nachts op te blijven maar zit wel 's morgens al gauw voor de tv. Maar de spanning bij iets waar je de uitslag al van weet, is toch minder. Daarom ben ik blij dat de volgende winterspelen (2014) in het Russische Sochi zijn waar de tijd één uur verder is dan bij ons. De openingsceremonie daar is gepland op 19 uur onze tijd en de meeste wedstrijden beginnen 's morgens om 11 uur. Dus dat zit goed.
Hoevinudie?
Op een Rotarybezinningsbijeenkomst kwam als vraag aan de orde: Wat zou je nu anders opzetten als je de oprichter van Rotary mocht zijn? Ik dacht: Dat heb ik nu met de Kerk!
- 6 febuari 2010 - Junius - Hoge Noren - Israël - Emmaüs - Zonnepanelen
Hadrianus Junius
Voor de Rotaryclub Hoorn mocht ik afgelopen dinsdag spreken over Junius. Bij het onderzoek is ons -het Juniuscomité Hoorn- gebleken dat er nogal wat onjuistheden over hem (onze Hoornse Erasmus!!) in omloop zijn. Op zijn naambordje in de Hoornse Juniusstraat -en ook op Wikipedia- staat het verkeerde sterfjaartal en vaak wordt in naslagwerken Middelburg als zijn sterfplaats vermeld, terwijl dat Arnemuiden moet zijn, ten huize van zijn schoonzus Kenau Symonsdochter Hasselaar (dé Kenau!). Hij is daar ook begraven, pas na vier jaar heeft zijn zoon hem laten overbrengen naar Middelburg. Om u alvast voor te bereiden op de grootschalige herdenking van zijn 500-ste geboortedag in Hoorn volgend jaar in het weekend van 1 juli, laat ik -als me dat ICTechnisch lukt- hier zijn hopelijk correcte korte biografie volgen. Een portret vindt men in Velius' kroniek of via Google.
Hadrianus Junius uit Hoorn (*1-7-1511 ; + 16-6-1575)
Hij is de beroemdste Junius, door niemand minder dan Justus Lipsius de tweede na Erasmus genoemd. Hij werd aan de westzijde van de Hoornse Kerkstraat geboren als zoon van het toen in Hoorn zeer bekende en gewaardeerde vroedschapslid Petrus de Jonge (=Junius) en Marie Dircksdochter. Zijn vader was meermalen burgemeester van de stad, gezantschapslid naar Denemarken en Zweden en schrijver van een boekje over de geschiedenis van Hoorn, waar Velius gebruik van heeft gemaakt. Hij was welbespraakt -in tegenstelling tot zijn zoon die stotterde- niet onbemiddeld en van een aanzienlijke familie. Junius sr. stierf in 1537. Zijn zoon overvleugelde hem in geleerdheid en beroemdheid. Na aan verschillende binnenlandse en buitenlandse universiteiten te hebben gestudeerd promoveerde hij in 1540 in Bologna tot doctor in de medische wetenschap en de philosophie. Maar zijn grootste bekwaamheid lag in de neo-latijnse filologie, hij was een groot taalkundige en sprak vele talen. Hij werkte als arts en opvoeder in Londen en gaf in Denemarken enkele maanden les aan de kroonprins. Daarna was hij jarenlang arts (o.a. lijfarts van Willem van Oranje) en schoolrector in Haarlem. Hij trouwde in 1556 met Maria Wilhelmina Keizers en later met Adriana Hasselaar, een zus van de roemruchte Kenau. Toen die stad weer onder Spaans bewind was gekomen, week hij in de loop van het jaar 1574 uit naar Middelburg waar hij kampte met ziekte. Hij stierf -op bezoek bij zijn genoemde schoonzus- in Arnemuiden op 16 juni 1575 en werd daar begraven. In april 1579 kreeg hij een graf in de Choorkerk van Middelburg. In 1565 gaven de Staten van Holland hem de opdracht een geschiedenis van Holland te schrijven, maar dan niet vanuit buitenlands perspectief. Zo’n boek (in het Latijn) zou statusverhogend werken voor de opkomende Republiek. Junius schreef de opzet van het boek, genaamd Batavia, in de jaren 1566-1570 maar als boek kwam het pas in 1588 uit in Leiden, dus postuum. Er volgde een herdruk in 1652. Het werk is nooit volledig in het Nederlands vertaald (wel enkele fragmenten door G. Boot in 1609), maar binnenkort is de vertaling (en de dissertatie) te verwachten van drs. Nico de Glas uit Eindhoven. Naast dit werk schreef Junius nog veel andere boeken en boekwerkjes: een lexicon, gedichten, een emblemenboek enz. Indertijd was zijn portret in een witgeschilderd zwaar blok hout uitgebeeld op de gevel van zijn geboortehuis. In het huis zelf -nu videotheek, huisno.8- was in de zeventiende eeuw een opschrift aangebracht van Henricus Bruno, conrector van de Hoornse Latijnse school, dat luidde: Hier lag eens Junius, nog taelloos als een kind. Wiens wederga men niet in seven taelen vint. In Haarlem is een standbeeld voor hem opgericht en een straat naar hem genoemd: de Adriaan de Jongestraat. In Hoorn kent men -evenals in Delft- de Juniusstraat.
Op Internet kan men de volledige bibliografie van Junius vinden.
Hoge Noren
Als kind leerde ik natuurlijk schaatsen. Achter een stoel. Mijn vader bond ons de schaatsjes onder in de warme huiskamer, want we hadden sloten vóór en achter ons huis die beide uitliepen op de Grote Vliet. Mijn moeder -zelf een kleindochter van de schaatskampioen van West-Friesland!- pakte ons warm in met een gebreide sjaal en wantjes. Als jongen kreeg ik doorlopers: dan kon je bewijzen wat je kon. Ooit zouden die vervangen worden door rondrijders voor het schoonrijden met je Valentina. Daar ben ik dus nooit aan toegekomen. en ook niet aan 'hoge noren' die in die jaren -'45-'50- in de mode kwamen. Die waren voor die tijd erg duur en op het seminarie kon je daaraan de jongens uit meer welgestelde milieu's herkennen en/of de verwenden. Hoge noren, mijn ideaal! Ik heb ze nooit gehad..... Tot vorige week. Ik ontmoette een man die nog ouder was dan ik en die me aansprak en zei: 'Ik heb iets voor u: iets wat ik toch niet meer gebruik. Ik denk dat ze uw maat zijn.' en uit een plastic tas kwamen....: twee hoge noren!! Ik was te verbouwereerd om nee te zeggen, zei nog net: dankuwel en ging ze thuis passen. Precies mijn maat! Er moesten wel nieuwe veters in -gewoon bij Deen- maar het leer van de schoenen was ongeschonden en glanzend zwart. Wat denkt u? Zit er nog een elfstedentocht in dit jaar?
Israël
Komende donderdag reis ik met mijn zus naar...Israël. Ik weet wel dat sommigen daar nooit meer naar toe willen uit veiligheidsoverwegingen of om politieke redenen. Ik had ook wel mijn twijfels, maar ik was het met mijn zus eens dat je het beste over iets kunt oordelen als je er zelf geweest bent. Ik ben er trouwens meermalen geweest, maar dat is al weer jaren geleden en dat daagt me juist uit om te vergelijken. We hebben een eminente reisleider: ds. Piet van Midden die een naam heeft als kritische Israëldeskundige. Ik ben benieuwd.
Emmaüs
Eindelijk is het zover: Hoorn heeft een afdeling van de Emmaüsbeweging van Abbé Pierre. Op de Oude Veiling is een ruimte ingericht voor het verwerken van recyclebare kleding en andere spullen door mensen zonder een vast beroep die een soort werk- en/of leefgroep met elkaar willen gaan vormen. De leiding berust bij Petra Knibbe en Peter de Vries. Petra was al jaren bezig om zoiets voor elkaar te krijgen. De opbrengst van het werk gaat naar mensen in nood maar het gaat vooral om samenwerken en op den duur samenleven voor de medewerkenden die dat willen. Toevallig hadden wij hier in huis een grote voorraad nog bruikbare kleding gekregen. Die is Petra al komen ophalen.
Zonnepanelen
Van mijn milieubewust(st)e neef kreeg ik een tip dat er weer een mogelijkheid is om met subsidie zonnepanelen op je dak te laten zetten. Ik loop al lang met het plan rond dat een keer te laten doen omdat ik meende dat een groot plat dak -en dat heb ik- het meest geschikt is voor zoiets. Maar intussen is mij gebleken dat dat niet klopt: een schuin dak is even geschikt. Bovendien gaat het niet om een huis met veel zon, leerde ik, maar met zoveel mogelijk licht boven de panelen. Dus dan moeten ze niet aan de kant zitten waar bij mij enkele hoge bomen over het huis staan. Hoe dan ook, ik ga er werk van maken. Want die subsidie trekt me aan!
- 23 januari 2010 - Spelling - Junius - Hendrikse - Gymnasium - Oud-Hoorn - Hoevinudie?
Spelling?
In onze regionale krant is een discussie uitgebroken over de spelling van 'West-Friesland' en 'Westfries'. Ik bemoei me liever niet met spelling(s?)kwesties omdat spelling weinig met taal- en schrijfvaardigheid te maken heeft -net zo goed als een mooi handschrift weinig zegt over de taal van een schrijver- en spelling(s)fouten geen taalfouten zijn. Bij spelling gaat het uiteindelijk toch alleen om de weergave in letters van de oorspronkelijk gesproken taal. De mondelinge taalbeheersing en de goede formulering zijn veel belangrijker dan de 'correcte' weergave daarvan op papier. Laat spelling toch over aan secretaressen, schoolmeesters en de abc-toets van de computer! Laten die maar achter de ongedurige spelling(s)wijz(ig)e(r) aanlopen! Veel kinderen durven -terwijl ze goed kunnen vertellen- niets op te schrijven omdat ze meteen negatief commentaar krijgen op hun spelling en hun handschrift. Maar misschien ben ik overgevoelig omdat ik links ben en nog de littekens van het slaghout van een schooljuffrouw in mijn vingers draag! P.S.: Dat ik spelling met handschrift vergelijk, wordt mij soms niet in dank afgenomen, maar ik houd die vergelijking voorlopig toch nog een tijdje vol: ze hebben beide met leesbaarheid te maken, wat weer iets anders is dan leesvaardigheid.
Junius
We hadden weer een vergadering van het Juniuscomité. De plannen vorderen voorspoedig. De eerste dagen van juli 2011 is het zover: Junius werd in de Hoornse Kerkstraat geboren op 1 juli 1511. Het voorlopige herdenkingsprogramma omvat een symposium (voor geleerden), een algemeen toegankelijke herdenkingsbijeenkomst, een tentoonstelling (in Hoorn en elders), een optocht, een straatfeest, een excursie enz. Junius was dan wel kleiner dan Erasmus, zijn neo-latijnse uitgaven waren geweldig, zowel voor de taalcultuur als voor de (politieke) geschiedschrijving.
Hendrikse
Dominee Hendrikse trekt zich terug uit de kerk, althans uit het instituut. Jammer! Zijn eigenaardige benadering van geloof en bijbel is heel interessant in deze tijd van geestelijke verandering. Hij zegt niet zomaar wat, al wekt zijn taal wel veel verwarring. Laten andere geestelijken dan eens beter uitleggen wat hij bedoelt en zoiets niet aan de oppervlakkige media overlaten!
Gymnasium
Er is nog een andere discussie aan de gang: die over het Latijn en Grieks op het gymnasium. Vertalen in goed Nederlands schijnt te moeilijk te zijn voor moderne jongeren. Ik ga daar niet in mee. Het zgn. woordjesgeneuzel en -gepuzzel geeft je wel iets belangrijks mee: 1) grondwoorden kennen van veel wetenschappelijke terminologie (b.v. van terminologie!), vooral medische, filologische en technische; 2) heel precies de rijke mogelijkheden ontdekken van wat er in die talen geschreven kan worden en geschreven is, in het besef dat elke vertaling een vervalsing zou zijn: 3) zelf proberen in goed Nederlands zo juist mogelijk weer te geven wat er oorspronkelijk staat. Dat is een geweldige bevordering van je eigen taalbeheersing. Bij dit laatste moet je dan wel verder komen dan de heer Koolschijn die het in zijn 'vertalingen' van b.v. Plato en Paulus laat bij het weergeven van de woordbetekenissen (volgens het woordenboek) zonder er zinnig Nederlands van te maken. Wij moesten vroeger eerst heel precies analyseren maar daarna in goed Nederlands componeren!
Oud Hoorn
In het eerstvolgende nummer van het kwartaalblad van Oud Hoorn zal een artikel van mijn hand verschijnen over De Waarde van de Engelbewaarderskerk in Hoorn. Daar kan best wat trammelant van komen, want in de gemeentepolitiek staan twee groepen tegenover elkaar: zij die het gebouw willen behouden en zij die het te gelde willen maken. Wordt vervolgd!
Hoevinudie?
Omdat ik bang ben dat mijn autoradio wordt gestolen -dat is me een keer gebeurd!-, heb ik al enige tijd een sticker met daarop keurig gedrukt 'POLITIE' tegen mijn achterruit geplakt. Sindsdien is mij niets crimineels overkomen. Niet doorvertellen s.v.p., ook niet aan de politie!
- 4 januari 2010 - Wensen - Kou - Feestdagen - Glaswerk - Hoevinudie?
Wensen
Mijn beste wensen bij de jaarwisseling '09-'10 voor al degenen die deze site raadplegen. Ik krijg van de provider wel door dat dat er gemiddeld zo'n tachtig mensen per dag zijn (in binnen- en buitenland), maar of het meestal gaat om de 'scripties' of om 'het nieuws', daar kom ik niet goed achter. Wel merk ik dat in de dagen van 'het nieuws' (rond de tweede en de vierde week van de maand) de score iets hoger is.
Kou
De oorlog '40-'45 was geestelijk maar ook lichamelijk een zware overlevingstijd in onze omgeving, hoewel het natuurlijk elders duizendmaal erger was. Je denkt dan meteen aan de hongerwinter ('44-'45) maar wist u dat 27 januari 1942 de laagste temperatuur overdag ooit in Nederland werd gemeten: -27,4 graden Celsius? En dat was op een toepasselijke plaats: Winterswijk. Op mijn kalendertje stond er niet bij hoe koud het die nacht was geweest. Gelukkig was in 1942 de oorlogsduivel bij ons hier nog niet zo erg losgebroken.
Feestdagen
Ik had in deze kerstdagen een gevarieerd programma waar ik aangename herinneringen aan heb: kerkdiensten in Avondlicht, Risdam, Heerhugowaard De Noord en HHwaard-'t Kruis, inleidingen in Onderdijk (KBO) en Hoorn (Rotary) en kerstdiner in Anna Paulowna (bij Marcel en José, familie) en in eigen huis met mijn bewonersgroep (dank aan Mendy en Jim). En 'n kerstpakket: van TNT omdat we hier het hele jaar een poststeunpunt (verdeelpunt) hebben. Bovendien: Oudejaarsavond in Onderdijk. Ik kom niets tekort!
Glaswerk
Van een vriendin die haar kasten opruimde, kregen we bij haar overbodig geworden glaswerk. Een serie borrelglaasjes (Wie houdt er nou niet van jonge genever?) en een royale hoeveelheid multifunctionele glazen-op-voet die geschikt zijn voor én bier, én frisdrank én wijn. Een cynische bewoner merkte op: 'Zullen we ons huis nu maar omdopen tot 'Het Zuiphuis'? Maar dat gebeurt natuurlijk niet: we wonen in een voormalige pastorie!
Hoevinudie?
Ik kreeg een sinterklaaspresentje waar ik superblij mee ben: een uitvouwbare meetstok (tiendelig) waarop de wereldgeschiedenis wordt weergegeven vanaf het begin van onze jaartelling: 20 items per stokdeel. Je kunt er een soort quizz (kwis?) mee doen: de een noemt een jaartal en de ander moet het bijpassende historische gegeven raden. Dit bleek te moeilijk te zijn, b.v.: 910: De Noormannen veroveren Groenland. Daarom doen we het nu andersom: we noemen het historische gebeuren en de 'kandidaat-historicus' moet het jaartal raden. Hij/Zij mag er tien jaar vanaf zitten (dus een marge van twintig jaar) om een punt te halen. Iedere bezoeker van ons huis wordt aan deze vuurproef -van tien vragen- onderworpen, zeg maar: langs de lat gelegd. Hartelijk welkom!
- 21 december 2009 - Mahler - Tuschinski - het weer - Hoevinudie? - Z.K.-Z.N.
Mahler
Ik ben nu definitief Mahler-fan. Afgelopen vrijdag mocht ik in hét Concertgebouw het concert bijwonen van het Orchestre National de France met Matthias Goerne o.l.v. Daniele Gatti. De zanger bracht de liederen van 'Des Knaben Wunderhorn' volop aan ons over: met de expressie van een kind. Zijn stem heeft niets schreeuwerigs of geforceerds. Heerlijk! Als er reïncarnatie bestaat (wat ik niet geloof) wil ik zo herboren worden. En na de pauze -het programma was omgewisseld, dan kon Goerne nog ergens lekker en verdiend gaan eten- de eerste symfonie. Dirigent Gatti genoot zelf het meest, op mij na. Vooral het tweede deel -met het Ozewiezewoze-motief- bleef nog uren in mijn hoofd swingen. Ik ben en blijf -voor ewig!- Mahler-fan.
Tuschinski
Daags erna was ik weer in Amsterdam. Nu in het nostalgische Tuschinski-theater. Daar is de laatste tijd wat bijzonders te beleven. De opera die in het New Yorkse Metropolitan Operagebouw wordt opgevoerd, wordt over de hele wereld gelijktijdig op groot scherm geprojecteerd in een filmzaal. Je beleeft het mee alsof je in het Met zelf zit en krijgt door de perfecte techniek alles nog veel duidelijker in je oren en ogen. Deze keer het wonderlijke verhaal van de 'Contes d'Hoffmann' van Jaques Offenbach. Het was New York, Parijs en Amsterdam bij elkaar. En dan Paul Witteman maar uitkramen dat het spel en de enscenering wel weg kunnen bij een opera omdat alleen de muziek iets heeft! Een beetje dom, om met Maxima te spreken.
Het weer
Ja hoor, winter kan echt nog in Holland! Ik hoor zelfs al mensen over de Elfstedentocht fluisteren. De laatste was in 1997 met 301 wedstrijdrijders (124 haalden de eindstreep) en 16.387 toerrijders (11.570). De ergste was natuurlijk die van 1963 (568-58;9.294-69!). Ik herinner me dat jaar door drie historische gebeurtenissen: elfstedentocht - priesterwijding (!) - moord op Kennedy. Wat zal 2010 ons brengen?
Hoevinudie?
Op een of andere manier ben ik in het bezit geraakt van een papier waarop zo'n honderd 'levensvragen' staan. Een ervan luidt: 'Als konijnenpootjes geluk brengen, wat gebeurde er dan met dat konijn?'
Z.K. Z.N.
Alle gekheid op een stokje: Zalig Kerstfeest en Zalig Nieuwjaar!
- 11 december 2009 - uitpluizen - zwanen - rekenmachientje - kerstdiner - Hoevinudie?
Uitpluizen
Van Dale geeft bij 'uitpluizen' (sterk werkwoord!) als betekenis: iets wat verward of duister is haarfijn onderzoeken. Bij historisch onderzoek ben je daar vaak mee bezig. Terwijl ik i.v.m. Junius achterhaalde dat hij geboren werd aan de rijkere en voorname kant van de Hoornse Kerkstraat (aan de overkant woonden 'minderen'), was mijn broer i.v.m. onze familiegeschiedenis bezig met uitpluizen van hoe men vroeger aan partners kwam en sommigen niet. Mijn peettante b.v. bleek ongetrouwd gebleven te zijn omdat haar partner in de bruidstijd na een mislukte operatie overleed in 1941. Ik moest ook aan het woord uitpluizen denken omdat zij haar leven lang in een gouden collierdoosje een plukje haar van hem tussen haar borsten droeg!
Zwanen
In een vorig nieuwsitem schreef ik dat ik jonge zwanen zo lelijk en goor vond. Laat ik nu van de week een serie prachtige foto's toegestuurd krijgen van een natuurliefhebber die de schoonheid van jonge zwanen had opgespoord en vastgelegd. Ik had het dus niet voldoende uitgeplozen! Mijn vooroordeel dat ouderen soms mooier zijn dan jongeren moet ik dus herzien. Leve de jeugd! Of ligt het bij mensen toch anders?
Rekenmachine
Sinterklaas was in mijn geval weer een heerlijk avondje. Bovendien werd ik door het spelsysteem dat we dan practiseren, bijzonder goed bedacht. O.a. doordat ik voor het eerst van mijn leven een rekenmachientje uitpakte. Met alles d'rop en d'ran. Hebben dus al die schooluren rekenen geen zin gehad? Al die trucjes en vaardigheden? Staartdelingen en tafels? Als ik het ding gebruik, geneer ik me een beetje en ben ik blij dat schooljuffrouw Visser het niet ziet.
Kerstdiner
Zoals ik, geloof ik, al schreef, heeft een jong echtpaar aangeboden voor mijn huisgenoten en mij een kerstdiner te verzorgen bij ons aan huis. Gisteren hebben we alvast de beschikbare pannen en borden gecheckt. Het kost ons niets, maar ik heb verordonneerd dat we met z'n allen een inzameling houden om een schoon water-tank in Kenia te schenken aan een school van 450 kinderen die daar behoefte aan heeft. Ik ben nieuwsgiering wat de (anonieme) collecte zal opbrengen.
Hoevinudie?
Misschien krijgt onze Engelbewaarderskerk een nieuwe bestemming. Weet u wat iemand voorstelde? Een door de Partij voor de Dieren gesponsorde gemeenschapsduiventil!
- 30 november 2009 - Canon - Absoute - herdenking - Hoevinudie?
Canon
Onder de vele Nederlandse regionale canons (zie:www.regiocanons.nl) is nu ook de canon van West-Friesland opgenomen, die bovendien in een mooi boekwerkje in de boekhandel te koop ligt. Ik heb eraan mogen bijdragen, maar de tekst is uiteindelijk gemaakt door Jos Leenders die zorgde dat die in verstaanbare en overeenkomende taal -niveau: 3 Havo- werd geredigeerd. De 29 Vensters geven een mooi overzicht van onze regionale geschiedenis en iedere jongere kan zich hierdoor een overzicht eigen maken van wat er gebeurd is in de landstreek van haar of zijn geboorte. Ook voor ouderen zoals ik staan er dingen in die niet zomaar in je geheugen zaten; vooral de vensters over de grond, het veen, de polders en de verandering van het milieu vond ik aanvullend. Tegelijkertijd (i.v.m. Sinterklaas?) verschenen o.a. het eerste deel van "West-Friesland toen en nu" (Ruud Spruit over De Omringdijk) en het dertiende jaarboek van de Historische Vereniging Oud-Wervershoof ("De Skriemer") waarin mijn Kraakman-scriptie is opgenomen. P.S. 'Skriemer' is het Westfriese woord voor scharrelaar, doorverkoper van tweedehands spullen. Leuke naam!
Absoute
Vorige week heb ik een collega, een vrouwelijke dominee, mogen helpen bij een bijzondere situatie. Ze kwam plotseling voor de opgave te staan een overleden vrouw die van gereformeerd katholiek was geworden omdat ze de katholieke rituelen zo mooi en zinnig vond, uitgeleide te doen in het uitvaartcentrum. De hele familie en kennissenkring was niet katholiek en hadden haar als voorgangster gevraagd. Er moest dus een katholieke absoute worden gehouden naar de wens van de overledene. Ik heb haar een gepaste tekst bezorgd (van Oosterhuis) en een mooi boeket palmtakken met (wij)water in een grote glazen schaal. Maar het gaat bij zo'n ritueel niet alleen om de spullen en de woorden maar ook om de lichamelijke bewegingen en gebaren. En om die onder woorden te brengen (waardig lopen, eerbiedig buigen, niet zuinig sprenkelen enz.), dat valt nog niet mee! Het was goed gegaan, hoorde ik na afloop. Zo zie je maar: bijbellezen krijg je tegenwoordig mee van collegadominees, sprenkelen van roomse priesters!
Herdenking
Komende januari zou mijn moeder honderd jaar geworden zijn. We willen haar gedenken door een gezinsdag te houden op de plekken waar ze geboren en getogen was: in Ilpendam. En mijn broer maakt een boekje over haar. Veel mensen houden een dierbare in herinnering en in ere. Wij dus ook.
Hoevinudie?
Onze werkster stond verbaasd toen ik haar vroeg om ook de gemorste beschuit met muisjes even van de vloer te vegen. In ons huis is geen wieg of kraamvrouw te bekennen! We hadden beschuit met muisjes gehad van een pas oma geworden bezoekster die het goed met ons voorhad! Wel de lusten, niet de lasten!
- 15 november 2009 - Herfst - Barnard - Pires en Donizetti - antibiotica - WFgeschiedenis - Hoevinudie?
Herfst
Ik zag een overzicht van de herfsten van deze en de vorige eeuw. Ze worden al kalmer en zachter. De koudste en meest woeste waren rond 1920 en de zachtste en aangenaamste rond 2004. Koud, nat en stormachtig: dat heeft wel iets, maar zo nu en dan een rustige nazomerse wandeling, die niet nodig is, lijkt me toch bevredigender. Aldus de oude heer!
Barnard
Afgelopen vrijdag mocht ik -dankzij ds.-collega Chris Mataheru die verhinderd was- als diens vervanger in de Nicolai-kerk van Utrecht aanwezig zijn bij het feestelijke gebeuren rond de presentatie van de dagboeken van dominee-dichter Willem Barnard, inmiddels bijna negentig jaar oud. Ik genoot tot in mijn tenen: wat is die man een groot dichter en een groot theoloog! Ik lees zijn dagboekteksten (een heel overzicht van de naoorlogse jaren tot in onze tijd) gecombineerd met zijn boekje over het Johannesevangelie. Woord voor woord: balsem voor de ziel! Op de prachtige presentatiebijeenkomst zag ik behalve uiteraard Barnard zelf -ik heb hem nog even gesproken!- Oosterhuis, Oussoren, zoon Benno, Aantjes, Wiel Kusters, Abbie de Quant en nog zoveel anderen die zich net als ik vereerd voelden in het gezelschap van zo'n groot man te mogen zijn. En in zo'n prachtig kerkgebouw. Barnard houdt niet van uitroeptekens, maar ik zet er hier een achter!
Pires - Donizetti
Vorige week ben ik niets tekortgekomen op muzikaal gebied. In het Concertgebouw hoorde ik Maria João Pires Mozart spelen met het Concertgebouworkest en in de Stopera zag ik Donizetti's L' elisir d'amore: allebei geweldig, het een voor de oren, het ander vooral voor de ogen. Nederland is topland, Amsterdam super in beide opzichten.
Antibiotica
Voor het eerst van mijn leven heb ik een antibioticakuur ondergaan. Wegens een ontstoken tandwortel. De tandarts zei: Vroeger moest zo'n tand eruit, maar nu maken we een gaatje. En het effect is er: ik kan nu -sterk vermagerd- weer goed bijten. Kijk maar uit!
Westfriese Geschiedenis
Komende week zijn er twee boekpresentaties van boeken waaraan ik heb mogen bijdragen: De Canon van Westfriesland en De Skriemer, van resp. de Commissie Geschiedschrijving van het WFgenootschap en van het Historisch Genootschap Oud-Wervershoof. Over resp. de Opstand van rond 1573 in ons gebied en over de Wervershover-oud-deken van Alkmaar Jan Kraakman. Beide onderwerpen betreffen iets van de Westfriese Geschiedenis. Ik wil wel een wereldburger zijn, maar het bloedt kruipt toch waar het niet gaan kan.
Hoevinudie?
In Zaltbommel (leuk woord!) is een boek verschenen met als titel: 'Vaagtaal. Vecht mee tegen beleidsbabbels, managementspeak en zorggezemel' (ISBN 9789077881606). Ik koop het niet en vraag het ook niet voor Sinterklaas. Waarom niet? Het zou me de bek openbreken! Een boek waar je het helemaal mee eens bent, moet je niet kopen.
